راه حل مبازه با بیابان زدایی
کنوانسیون سازمان ملل برای مبارزه با بیابان زایی
ماده واحده – به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده میشود به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابانزدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بابیابانزایی مواجه میباشند به ویژه در آفریقا مشتمل بر یک مقدمه و چهل ماده وچهار الحاقیه به شرح پیوست ملحق شده و اسناد مربوط را تسلیم نماید.
تبصره – دولت جمهوری اسلامی ایران در صورتی مجاز به استفاده از روشهای موضوع بند (2) ماده (28) کنوانسیون در مورد حل اختلاف میباشد که مراتب حسب مورد به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد.
بسماللهالرحمنالرحیم
اعضای این کنوانسیون:
با تأیید بر اینکه انسانها در مناطق آسیبدیده یا در معرض تهدید، محور فعالیتهای بیابانزدایی و کاهش اثرات خشکسالی میباشند،
با انعکاس نگرانی فوری جامعه بینالمللی، از جمله کشورها و سازمانهای بینالمللی درباره اثرات منفی بیابانزایی و خشکسالی،
با آگاهی از اینکه مناطق خشک، نیمهخشک، نیمه مرطوب جمعاً بخش قابل توجهی از وسعت اراضی کره زمین را تشکیل داده و سکونتگاه و منبعمعیشت بخش بزرگی از جمعیت خود میباشد،
با علم به اینکه بیابانزایی و خشکسالی مسایلی در مقیاس جهانی میباشند که تمام نواحی دنیا را تحت تأثیر قرار میدهند و اقدام مشترک جامعهبینالمللی برای بیابانزدایی و یا کاهش اثرات خشکسالی ضروری میباشد،
با توجه به تمرکز بالای کشورهای در حال توسعه، بخصوص کشورهای کمتر توسعه یافته درمیان کشورهایی که خشکسالی جدی و یا بیابانزایی را تجربه کردهاند و به ویژه آمار تأسفبار این پدیدهها در آفریقا،
همچنین با توجه به اینکه بیابانزایی ناشی از واکنش متقابل پیچیده عوامل فیزیکی، زیستشناسی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی میباشد،
با در نظر گرفتن اثر تجارت و جنبههای مرتبط روابط اقتصادی بینالمللی بر روی توانایی کشورهای مبتلابه برای بیابانزدایی،
با این آگاهی که رشد اقتصادی پایدار، توسعه اجتماعی و فقرزدایی، اولویتهای کشورهای مبتلابه در حال توسعه، بخصوص در آفریقا بوده و برای رسیدنبه اهداف به صورت پایدار ضروری میباشد،
با این تفاهم که بیابانزایی و خشکسالی از طریق
ارتباطات متقابل خود با مسایل مهم اجتماعی مانند فقر، بهداشت و تغذیه
ناکافی، عدم امنیت غذایی و مسایل ناشی از مهاجرت، جابجایی افراد و فعل و
انفعالات جمعیتی روی
توسعه پایدار اثر میگذارد،
با قدردانی از اهمیت کوششها و تجارب گذشته کشورها و سازمانهای بینالمللی در بیابانزدایی و کاهش اثرات خشکسالی، به خصوص در اجرای طرحعمل بیابانزدایی ملل متحد که در کنفرانس بیابانزدایی ملل متحد در سال 1977 برابر با سال 1356 هجری شمسی به تصویب رسید،